সৰু লৰাক যেনেকৈ মাকে বুজাই থৈ যায়
বাপা মই সোনকালে আহিম দে আহিম মই যাই
মোকো মোৰ কলিজাই বুজাই থৈ যায়
মই মেছজ কল নকৰালৈ তুমি নিজে মেছজ কল নকৰিবা বাই
মই তেতিয়া কান্দিছিলো বহুত যাক বহুত মৰম কৰো
তাই আজি বেলগৰ লগত থাকিবো সেয়ে থাকিবো নালাগে চাই
ভগৱান কি মৰম পালো যত মোৰ বুলি কব পাৰা মোৰ অধিকাৰ নাই
যত চুনু মুনু জান কলিজা মৰমত মাতা মোৰ কোনো অধিকাৰ নাই
মই মাথো তাইৰ বাবে বতাহৰ দৰে প্ৰেমিক কেতিয়াবা আহো আৰু কেতিয়াবা যাও
মই মাথো তাইক ভাল পাই গোলো আকাশৰ সমান বিশাল
আৰু তাই মোক উভতি নাছালে অলপো মনৰ পৰা
তাইক লৈ থকাৰ বহুত হেপাহ আছিল মোৰ মনৰ পৰা
ভগৱানে সব সুখে দিলে কিন্তু তাইক লৈ জীয়াই থাকিবোৰ সুখ নিদিল
কেতিয়াবা ইমান মৰম দিয়ে তেতিয়া সময়খিনি বহুত ভাল লাগে
সেইখিনি সময়ত মই কাকো চিনি নাপাও মাথো তাইকে চিনি পাও
তাই বিচৰা বস্তুটো দিবো নোৱাৰিলে মই বহুত কস্ত পাও
যদি বেলগৰ লগত গৈ সুখী হয় তাই তাকো দিম যাবো
মাথো তাই সুখী হওক তাই হাহি থাকক সদায় মোৰ জান হৈ
মাথো দুজেনে একলগে থাকিবো নাপালো কিন্তু মোৰ মনত সদায় থাকিবা
তোমাৰ আছিলো কিন্তূ তুমি ৰাখিবো নাজানিলা
হাতখন এৰি গলেও মই সদায় টানি ৰাখিচিলো নুবুজিলা
আছোলতে তুমি মোৰ নাছিলা কিন্তূ মই সদায় তোমাৰ আছিলো
২৪ ঘ্ন্টাই মাথো তোমাক ভাবিছিলো কিন্তূ তুমি ১ মিনিটো মুলৈ নাভাবো
নিজকে নিজে মই গালি দিচিলো কিন্তূ তোমাক গালি দিয়া নাছিলো
যদি পাও মই তোমাক ভাবিম বহুত ভ্যাগ্যবান আৰু তুমিও বহুত ভ্যাগ্যমতি
মই ৰৈ থাকিম ৰাতিলৈ তুমি কল কৰিবা বুলি সনকালে আহিবা মোৰ জানমনি
No comments:
Post a Comment