সুখ নাই এই জীৱনত

 মোৰ মৰম এনে যত মোৰ বেবে মৰম নাই 

মোৰ কপাল এনে যত মোৰ বাবে সুখ নাই 

মোৰ সোপন এনে যত মোৰ দিথক নাই 

মোৰ জীৱন এনে যত মোৰ বাবে হাঁহি নাই 

মোৰ মৰম এনে যত মোৰ বাবে সময় নাই 

মোৰ ঠিকনা এনে যত মোৰ বাবে ঠাই নাই 

মোৰ দিন এনে যত মোৰ বাবে পোহৰ নাই 

মোৰ ৰাতি এনে যত মোৰ চকুলো বৈ যাই

Moi matho tumar babe

তুমি হয়তো মোক আজি কালি গুৰুত্ব নেদা কাৰন মই তোমাক বেছি গুৰুত্ব দিও হব সময়  মোৰ বেয়া সেই বাবে মোক ব্লোক কৰিছা তুমি হোবো বহুত কস্ত পাও জানা কি কৰিম কাকো কব নোৱাৰো তুমি কি কৰি আছা তোমাৰ বেমাৰ ভাল হল নে নাই একো খবৰ নাপোৱা হলো মই তোমাক নিজৰ বুলি হে গালি দিছিলো কিন্ন্তু সাত দিন মোক কস্ত দিলি তুমি পাৰিবি আগলৈও মোক কস্ত দিবো দে এই পৃথিৱী যাক বেছি মৰম দিবি সি বহুত কস্ত দিবো সেয়ে কাকো নিজত কে বহুত ভাল নাপাবি নহলে মোৰ দৰে চকুলো বোৱাবো লাগিবো l  তুমি কেতিয়াও মোৰ নাছিলি কিন্তু মই সদায় তোমাৰে থাকিম সেয়ে মই দোষ নকৰিও তোমাক sory কো ইয়াকে কয় মৰম l মই যদিও তোমাৰ নহো মোৰ দুখ হব বহুত হয় কিন্তু তুমি পৃথিৱীত এনেকুৱা এজন মানুহক হেৰুৱাবি যি কেৱল তোমাকে ভাল পাইছিল সচা অন্তৰেৰে তুমি কোৱা কথা শুনিছিল আৰু তোমাৰ লগতে থাকিবো বিচাৰিচিল তোমাক এৰি কত যাবো নিবিচাৰিচিল কিন্তূ তুমি তাক অলপো নুবুজিলি l তুমি ভাল পোৱা সব কাম কৰি সি ভাল পাইচিল সি দুখ পাই যেতিয়া তুমি কল ৰিচিভ নকৰা আৰু বেলগৰ লগত বিজি থাকা অকলে কান্দে তোথাপি তোমাক একো নকয় কোনেও  নোৱাৰে তাৰ সমান তোমাক মৰম কৰিবো সি কস্তত থাকিলেও তোমাক একো নকয় তুমি দুখ পাবি বুলি তোমাৰ 

বেমাৰ হলে গোটেই ৰাতি টোপনি নাহে সদায় তোমাৰ ফোটো চাই সি তাৰ দিনটোৰ কাম আৰাম্ভ কৰে যেতিয়াৰ পৰা তাইক ভাল পাল ভালে পাই থাকিল বেয়া কেতিয়াও নাপালে তাই কিন্তু বেয়া পায় তোথাপি তাইকে বহুত ভাল পায় ভাবিছিলো ব্লোক যদি নুখোলে  একবাৰে অসম এৰি গুচি যাম তাইক আৰু কেতিও দেখা নেদিম l তোথাপি তাই এতিয়াও ভালকে কথা নাপাতে মৰমো ভালকৈ নকৰে কি কৰিম উপায় নাই এনেকৈয়ে বুকুত দুখ লৈ এতিয়া জীয়াই আছো l

তুমি মোৰ নিজৰ

সচাই এজনী ছোৱালীক বহুত ভাল পাইছিলো কিন্তু তাইৰ কেতিয়াও আপোন হব নোৱাৰিলো সদায় তাই
অৱহেলা কৰে যদিও তাইকে ভাল পাই থাকিলো এতিয়া মাথো সোপোনহে দেখো কিন্তু দিথকত তাইক পোৱাৰ আশা বাদে দিলো বহুত নিজকে নিজে বুজালো তোথাপি মনে কেতিয়াবা অবুজন হৈ তাইক বিচাৰি
যায় আৰু তাইক লগ পালে মনে মোৰ বহুত ভাল লাগি
যায় কিন্তু বহুত কিবা কিবি  কৈ ওচৰৰ পৰা আতৰি যায় তেতিয়া দুচকুৰে মাথো চকুলো বৈ যায় সেয়ে নিজে মনক বুজাই সান্তনা লোলো  l পিছে জীৱনৰ উত্তৰ বিচাৰি হাবাঠুৰি খাইচো সচাকৈ তাই অলপো বুজি নাপায় মই হে বুকু খুলি তাইক ভাল পাবো শিকিলো কিন্তু তাই সদায় দুখ দিবো শিকিলে কেতিয়াও অলপ
মৰম নাপালো তাইৰ পৰা অলপ সুখ দিলে বহুত দুখ
দি মনটো ভাঙী যায় l প্ৰ্তিটো মুহূৰ্তত মই যে অকলশৰীয়া মোক মনত কৰি দিয়ে এনকেয়ে চলি থাকিলো বহুত যুঁজ কৰিলো তাইক পোৱাৰ বাবে কিন্তু
জিকিবো নোৱাৰিলো সঁ‌চা মৰম পাবলৈ কোনে নো যুজ কৰে মই কৰিছিলো এনকৈ তাইৰ সুখ হব বুলি মই নিজে বুকুত দুখ লৈ আতৰি আহিলো যতে থাকা তুমি সুখী হোৱা l